Verslag door Jordain
Ook reporter worden ?
Zaterdag 28 september
In Oudenburg lieten ze ons zien wat de werkelijke betekenis van VTT wel was, lees verder. De organisatie – aankomst, inschrijven, bike parking, verliep uitermate goed georganiseerd! Parkeren was geen probleem, aangekomen bij de inschrijving konden we kostenloos de fiets bewaakt parkeren.
Na te hebben ingeschreven (met bonnetje voor gratis foto) konden we meteen aan de andere uitgang van de zaal vertrekken. Wat een handige flow, geen bikers die mekaar voor de voeten liepen. En aan de andere kant van de bike parking de fiets ophalen, knap gedaan gasten! Meteen na de start konden we kennis maken met het “lussen systeem”. Ook in de vertrekhal hing een duidelijke kaart op van wat je kon doen. De basis lus was 35 km lang, en je kon onderweg zelf beslissen om één of meerdere van de 5 bijkomende lussen te rijden. Dan kwam je in totaal op 55km. Ook eens tof om doen.
We reden het hinterland door en werden van weide naar weide gestuurd, van net afgedaan - koren of ander gewas – veld naar de volgende weide. Vaak zonder pad, gewoon de lintjes volgen en in de verte te pijltjes spotten. Waar er geen pad lag moest je de sporen van de voorliggers volgen, waar er wel een pad lag of er een tractorspoor moest gevolgd worden was het sleuren en vechten tegen de zuigende kleigrond aldaar. Mensen mensen, wat een smurrie hing er van tijd aan onze fietsen. Nu en dan vermengd met stekelig gras, het was net alsof één of andere trekvogel een nest wilde bouwen onder mijn zadel. Wat wel speciaal was waren de doortochten over privé terrein, met name de lokale boerderijen.
Toch wel eens leuk om dit allemaal van dichtbij te zien. En wie boerderijen en velden zegt, zegt stallen en koeien. En die koeien (smaken niet alleen lekker op de BBQ) maar leggen ook dikke vlaaien! Op een stuk tussen alweer een weide hier en een veld daar hadden we met een groepje niet direct het goede spoor gevolgd. We eindigden aan een zeer grote koeienstal met tientallen van die loeiende beesten. En natuurlijk was de enige uitweg versperd voor een prikkeldraad. Dan maar afstappen en de fiets over de draad zetten, foeterden we. Maar eens voet aan de grond beseften we dat er tussen die voet en de vaste ondergrond nog wat lag, een dikke laag koeiendrek. Stinken, man je hebt er geen gedacht van. En wij dan maar tot aan onze knoesels door de stront. Alweer door een veld en weide. Ongetwijfeld waren we aan een echte VELD toertocht bezig, dus hier hebben ze dat uitgevonden!
Net voor de 1e bevoorrading kregen we nog eens asfalt onder de vieze wielen. De drek vloog in het rond toen we op snelheid kwamen en shit man wat smaakt dat slecht, bwah. Maar de bevoorrading was prima en het schuchtere zonnetje hield ons warm tijdens deze pauze. Meteen hierna opnieuw, u kan het al raden, het veld in. Tot vervelens toe soms. Gelukkig was het parcours hier en daar voorzien van een klein technisch stukje, of een paar bosjes waar je duizelig en suf uitkwam door het vele draaien en keren tussen de dicht bij elkaar staande bomen. En nu en dan weer die stroken met die vettige klevende grond.
Ook de 2e bevoorrading was prima en het sfeertje was er top. Zo aan die varkensstallen een hapke eten, lekker! Maar nog niet ver daarna moesten we alweer den hof van een boerderij op. Daar moesten we echt rond een enorme berg mest laveren en het beste plekje zoeken om door de plas gier te rijden. Maar die plas was dieper dan ik dacht dus alweer voet aan de grond, zij het dan tot halverwege mijn kuiten in de koeienpis. Als ge nog geen stinkvoeten hebt gehad … Gelukkig naderde het einde nu snel en snakte ik naar een goeie douche om al die smurrie van mijn lijf te wassen. Ook de fiets had meer dan een douche nodig en gelukkig was de bike wash perfect. Genoeg lijnen, nauwelijks wachten. Maar helaas kreeg de krachtige straal de fietsen niet helemaal schoon. Dus thuis wachtte mij nog een flinke poetsbeurt. De douches waren ook hier weer perfect en de aprés sfeer idem dito. Hoogtemeters waren hier te verwaarlozen, de velden, weiden en dies meer overvloedig aanwezig.
Alvast een aparte ervaring. Maar volgend jaar doe ik mijn rubberen laarzen met kliksysteem aan!
JNbike